Raport roczny 2011

XII. Podstawowe ryzyka w działalności Grupy BRE Banku

BRE Bank prowadzi proces monitorowania ryzyka kredytowego, operacyjnego, płynności, rynkowego w księdze handlowej i stopy procentowej księgi bankowej w ramach Grupy BRE Banku w oparciu o miary ryzyka stosowane w BRE Banku, przy równoczesnym uwzględnieniu różnic wynikających z rodzaju i skali działalności realizowanej przez podmioty z Grupy. Ponadto Bank w ramach procesu ICAAP monitoruje inne rodzaje ryzyka na które jest wyeksponowany w swojej działalności.

XII.1. Ryzyko kredytowe

Ryzyko kredytowe jest najważniejszym rodzajem ryzyka, na jakie narażona jest Grupa BRE Banku, dlatego znaczną uwagę poświęca się na zarządzanie nim. BRE Bank sprawuje również kontrolę nad ryzykiem kredytowym w spółkach Grupy generujących ten rodzaj ryzyka.

Pomiar i monitorowanie ryzyka kredytowego i jego pochodnych (rezydualne, koncentracji) w ujęciu portfelowym przeprowadzany jest w Banku w oparciu o następujące miary ryzyka: oczekiwaną stratę (ang. Expected Loss) oraz kredytową wartość narażoną na ryzyko (ang. Credit Value at Risk) wyznaczaną na bazie rozszerzonego modelu CreditRisk+(ECVaR) uwzględniającego zjawiska korelacji pomiędzy branżami gospodarczymi. W celu bieżącego monitorowania ryzyka kredytowego weryfikacji podlegają wewnętrzne oceny ratingowe oraz zdarzenia „default” zgodnie z definicjami Basel II oraz MSSF.

W modelu ECVaR przedmiotem modelowania jest zarówno częstotliwość (ang. frequency) jak i dotkliwość / skala (ang. severity) strat indywidualnych uwarunkowanych m.in. wielkością ekspozycji. Dzięki temu obciążenia kapitałowe przypadające na poszczególnych klientów rosną w sposób ponad-proporcjonalny wraz ze wzrostem zaangażowania klienta. Ta cecha sprawia, że model dobrze identyfikuje koncentrację ryzyka.

Jedną z metod ograniczania ryzyka kredytowego jest system podejmowania decyzji kredytowych przez odpowiednie organa decyzyjne. Kryterium kwalifikującym daną sprawę do rozpatrzenia przez właściwy organ decyzyjny jest kwota zaangażowania oraz poziom ryzyka związanego z klientem i realizowaną transakcją (rating wewnętrzny). Wrażliwość modelu ECVaR na wielkość indywidualnych ekspozycji umożliwia wykorzystanie go do pomiaru i aktywnego operacyjnego zarządzania wielkością ryzyka koncentracji podmiotowej (uwzględnienie alokowanej wartości kapitału ekonomicznego do danego zaangażowania jako dodatkowej miary ryzyka w procesie decyzyjnym). Identyfikacja zwiększonej wartości ECVaR generowanej przez dane zaangażowanie jest przesłanką podwyższenia właściwego poziomu decyzyjnego o szczebel wyższy niż wynikałoby to ze standardowej procedury opartej o EL-rating (Expected loss rating) i wielkość zaangażowania. Potencjalna wielkość ECVaR jest estymowana już w chwili strukturyzacji limitu dla klienta, co pozwala podejmować decyzję kredytową w oparciu o wstępną kalkulację przyszłego ryzyka koncentracji w oparciu o rating klienta i proponowane warunki transakcji – wolumen, zabezpieczenia i tenor transakcji. W ten sposób Bank nie podejmuje nadmiernego ryzyka w trakcie budowy i rozwoju portfela, tzn. redukuje (zamykanie pozycji) / ogranicza ryzyko kredytowe poprzez dywersyfikację portfela kredytowego.

Dodatkowym narzędziem oceny ryzyka kredytowego są testy warunków skrajnych, które uzupełniają pomiar ryzyka metodą kredytowej wartości zagrożonej. W cyklu kwartalnym przeprowadzane są analizy wpływu warunków skrajnych na wartość kapitału ekonomicznego na pokrycie ryzyka kredytowego.

Testy warunków skrajnych dla ryzyka kredytowego mają dwa niezależne wymiary analizowane zarówno oddzielnie jak i łącznie:

  • analiza wrażliwości wskazań modelu ECVaR na założenia dotyczące zjawisk kredytowych (np. korelacja) – są to tzw. testy parametryczne,
  • analiza skrajnych wielkości strat kredytowych przy założeniu niekorzystnej sytuacji makroekonomicznej – są to tzw. testy makroekonomiczne, w których model ekonometryczny prognozuje wielkości parametrów wsadowych do modelu kapitału ekonomicznego (PD, LGD) na bazie założeń Głównego Ekonomisty odnośnie kształtowania się parametrów makro w przypadku trzech wariantów rozwoju sytuacji od łagodnej recesji poprzez silny kryzys gospodarczy do gwałtownego załamania gospodarki.

Parametry ryzyka skonstruowane według powyższych scenariuszy są podstawą wyliczeń kapitału ekonomicznego zarówno przed, jak i po uwzględnieniu założeń testów parametrycznych.

XII.1.1. Jakość portfela kredytowego

Na dzień 31 grudnia 2011 roku, wśród kredytów i pożyczek (brutto) udzielonych klientom, należności, które utraciły wartość stanowiły 4,7% wobec 5,3% na koniec 2010 roku. Rezerwa utworzona na należności od klientów obniżyła się z 2 449,8 mln zł na koniec 2010 roku do 2 388,3 mln zł na koniec grudnia 2011 roku, z czego 212,4 mln zł stanowiła rezerwa na przyszłe nieujawnione straty (Incured but Not Idenified – IBNI) wobec 215,9 mln zł na koniec 2010 roku.

Główną przyczyną obniżenia rezerw była sprzedaż części portfela kredytów detalicznych z utratą wartości (przedstawiona w punkcie „Istotne transakcje w Grupie BRE Banku w 2011 roku”).

Poziom pokrycia należności, które utraciły wartość rezerwami wyniósł 66,2% wobec 68,0% na koniec 2010 roku.

W 2011 roku w BRE Banku wzrosła liczba wystawionych tytułów egzekucyjnych w stosunku do klientów korporacyjnych ze 191 w 2010 do 256. Natomiast w Bankowości Detalicznej wystawiono 10 804 tytuły egzekucyjne wobec 36 173 w 2010 roku.

Poniższe zestawienie ukazuje jakość portfela kredytowego Grupy BRE Banku w podziale na grupy klientów na koniec 2011 roku w porównaniu z 2010 rokiem. Bardziej szczegółowe informacje na temat jakości i koncentracji portfela kredytowego zawarte są w notach 3 i 22 Skonsolidowanego Sprawozdania Finansowego według Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej za 2011 rok.


Jakość portfela kredytowego Grupy BRE Banku 31.12.2011 31.12.2010
  w mln zł w mln zł
Należności od klientów - zaangażowanie brutto ogółem 70 239,8 61 823,8
Należności bez utraty wartości 66 953,0 58 538,6
Należności, które utraciły wartość 3 286,8 3 285,2
Udział w portfelu należności, które utraciły wartość w % 4,7% 5,3%
     
Rezerwa utworzona na należności od klientów 2 388,3 2 449,8
Rezerwy utworzone na nalezności bez utraty wartości 212,4 215,9
Rezerwy na nalezności, które utraciły wartość 2 175,9 2 233,9
     
Współczynnik pokrycia rezerwami należności, które utraciły wartość 66,2% 68,0%
Współczynnik pokrycia rezerwami całego portfela kredytowego 3,4% 4,0%
     
Klienci indywidualni - zaangażowanie brutto 38 689,0 33 658,7
Należności bez utraty wartości 37 675,5 32 509,5
Należności, które utraciły wartość 1 013,5 1 149,2
Udział w portfelu należności, które utraciły wartość w % 2,6% 3,4%
     
Klienci korporacyjni - zaangażowanie brutto 27 890,3 25 574,0
Należności bez utraty wartości 25 618,40 23 438,0
Należności, które utraciły wartość 2 271,9 2 136,0
Udział w portfelu należności, które utraciły wartość w % 8,1% 8,4%
     
Pozostali klienci - zaangażowanie brutto 3 660,5 2 591,1
Należności bez utraty wartości 3 659,1 2 591,1
Należności, które utraciły wartość 1,4 -
Udział w portfelu należności, które utraciły wartość w % 0,04% -

XII.2. Ryzyko płynności

Celem zarządzania ryzykiem płynności jest zapewnienie zdolności Banku do wywiązania się zarówno z bieżących, jak i przyszłych zobowiązań, z uwzględnieniem kosztów pozyskania płynności.

W ramach zarządzania ryzykiem płynności analizie poddawanych jest szereg miar ryzyka, z których podstawową jest luka niedopasowania. Obejmuje ona wszystkie aktywa, pasywa oraz pozycje pozabilansowe Banku dla wszystkich walut w horyzontach czasowych ustalonych przez Bank. Zapewnienie odpowiedniego poziomu płynności Banku realizowane jest poprzez aktywne zarządzanie strukturą przyszłych przepływów pieniężnych oraz utrzymywaniu nadwyżki płynnościowej adekwatnej do potrzeb płynnościowych, wynikających z aktywności Banku i aktualnej sytuacji rynkowej. W tym celu Bank utrzymuje zapas aktywów płynnych stanowiących zabezpieczenie płynności, dla których istnieje możliwość zastawu bądź sprzedaży w dowolnym momencie bez istotnej utraty ich wartości. Zgodnie z Uchwałą KNF nr 386/2008 w sprawie ustalenia wiążących banki norm płynności, Bank kalkuluje zdefiniowane w Uchwale nadzorcze miary płynności i utrzymuje je powyżej określonych limitów. Ponadto zgodnie z wymogami Uchwały, Bank dokonuje pogłębionej analizy płynności długoterminowej oraz ustala wewnętrzne limity zaangażowania w aktywa długoterminowe. Badana jest również stabilność i struktura źródeł finansowania, w tym poziom osadu i koncentracji dla depozytów terminowych i rachunków bieżących. Dodatkowo Bank przeprowadza analizy zmienności pozycji bilansowych i pozabilansowych, w szczególności otwartych linii kredytowych i limitów na rachunkach.

Ciągłej analizie podlega nie tylko płynność w warunkach normalnych, ale również przy założeniu potencjalnego zagrożenia jej utraty. W celu określenia wytrzymałości Banku na niekorzystne, istotne zdarzenia przeprowadzane są analizy scenariuszowe obejmujące skrajne założenia dotyczące zarówno funkcjonowania rynków finansowych, jak i zjawisk behawioralnych dotyczących klientów Banku. Bank posiada ustalone procedury działania na wypadek zagrożenia utraty płynności finansowej.

W roku 2011 płynność i finansowanie Banku pozostawały na adekwatnym do potrzeb poziomie. Sytuacja płynnościowa polskiego sektora bankowego była relatywnie dobra, ale biorąc pod uwagę sytuację banków w strefie euro oraz wrażliwość powyższego ryzyka na wszelkie zaburzenia rynkowe Bank zintensyfikował monitorowanie bieżącej sytuacji płynnościowej.

XII.3. Ryzyko rynkowe

Organizując procesy zarządzania ryzykiem rynkowym Bank kieruje się zasadami i wymaganiami określonymi w uchwałach oraz rekomendacjach KNF, które dotyczą kwestii zarządzania ryzykiem rynkowym, w szczególności Rekomendacjami A oraz I, a także najlepszymi praktykami w tym zakresie.

Naczelną zasadą organizacji procesu zarządzania ryzykiem rynkowym jest oddzielenie funkcji monitoringu i kontroli ryzyka rynkowego od funkcji związanych z podejmowaniem i utrzymywaniem otwartych pozycji ryzyka rynkowego. Funkcje monitoringu i kontroli ryzyka rynkowego są realizowane przez Departament Ryzyka oraz Departament Kontroli Operacji Finansowych w Obszarze Ryzyka Banku, który jest nadzorowany przez Dyrektora Banku ds. Zarządzania Ryzykiem, podczas gdy operacyjne zarządzanie pozycjami ryzyka rynkowego odbywa się w Departamencie Rynków Finansowych oraz w Departamencie Skarbu, które podlegają członkowi Zarządu Banku nadzorującemu Obszar Bankowości Inwestycyjnej.

W prowadzonej działalności Bank jest narażony na ryzyko rynkowe, czyli ryzyko niekorzystnej dla Banku zmiany bieżącej wyceny instrumentów finansowych, znajdujących się w portfelach Banku, następującej w wyniku zmian czynników ryzyka rynkowego - stóp procentowych, kursów walutowych, cen papierów wartościowych, zmienności implikowanych instrumentów opcyjnych, oraz spreadów kredytowych. Bank identyfikuje ryzyko rynkowe na pozycjach zaliczanych do księgi handlowej wycenianych do wartości rynkowej (metodą wyceny bezpośredniej lub metodą wyceny z modelu), które może się zmaterializować stratami mającymi swoje odzwierciedlenie w wyniku finansowym Banku. Ponadto Bank przypisuje ryzyko rynkowe pozycjom księgi bankowej niezależnie od zasad kalkulacji wyniku na tych pozycjach stosowanych na potrzeby sprawozdawczości rachunkowej. Miary ryzyka rynkowego pozycji odsetkowych księgi bankowej są wyznaczane modelami wartości bieżącej (NPV – net present value). Kwantyfikacja ekspozycji na ryzyko rynkowe odbywa się przez pomiar wartości zagrożonej (ang. Value at Risk - VaR), wyznaczanie wartości testów warunków skrajnych, a także analizy scenariuszowe oparte na zachowaniach rynków, które miały miejsce podczas przeszłych kryzysów finansowych. Ryzyko rynkowe, w szczególności ryzyko stóp procentowych księgi bankowej, jest kwantyfikowane również przez wyznaczanie wartości zagrożonego dochodu odsetkowego (ang. Earning at Risk - EaR) dla portfela bankowego.

W celu ograniczenia ekspozycji na ryzyko rynkowe decyzjami Komitetu Ryzyka BRE Banku ustanawiane są limity VaR oraz, mające charakter liczb kontrolnych, limity testów warunków skrajnych i dla portfela bankowego limity niedopasowania terminów przeszacowania. Wykorzystanie wszystkich powyższych limitów jest monitorowane i kontrolowane w trybie dziennym.

Wartość zagrożona

W 2011 roku ryzyko rynkowe Banku mierzone wartością zagrożoną VaR (w horyzoncie jednodniowym, na poziomie ufności 97,5%) utrzymywało się na umiarkowanym poziomie w relacji do limitów VaR. Średnia wartość miary VaR dla portfela Banku wynosiła 11,1 mln zł, a maksymalny poziom VaR wyniósł 14,2 mln zł. Średnie wykorzystanie limitów wartości zagrożonej dla portfela Departamentu Rynków Finansowych, składającego się głównie z pozycji portfela handlowego, było na bezpiecznym poziomie i wynosiło 26%, natomiast dla portfela Departamentu Skarbu, którego pozycje są klasyfikowane wyłącznie do portfela bankowego, było na względnie wyższym poziomie - 64%. Na wysokość wartości zagrożonej (VaR) miały wpływ w przeważającej mierze portfele instrumentów wrażliwych na stopę procentową – portfele papierów dłużnych, należące głównie do księgi bankowej, zarządzanej przez Departament Skarbu, a w księdze handlowej, zarządzanej przez Departament Rynków Finansowych, pozycje wynikające z transakcji wymiany stóp procentowych oraz, w drugiej kolejności, portfele instrumentów wrażliwych na zmiany kursów walutowych, takich jak transakcje wymiany walut oraz opcje walutowe.

Poziom VaR dla BRE Banku


w tys. zł 2011 rok 2010 rok
31.12.11 średnia maksimum minimum 31.12.10 średnia maksimum minimum
Ryzyko stopy procentowej  12 157 11 166  14 480  8 219  9 529 7 242 10 411 3 895
Ryzyko walutowe 229  258  719  29  222 651 2 786 178
Ryzyko cen instrumentów kapitałowych 30  160  25 184 906 2
VaR całkowity 12 217  11 118  14 238  8 118  9 423 7 314 10 375 3 951

Ponadto, pośrednio, Bank jest narażony na ryzyko cen akcji z tytułu udziałów w funduszu inwestycyjnym zamkniętym. Średnia wartość miary VaR dla pozycji zarządzanej przez ten fundusz wyniosła w 2011 roku 5,2 mln zł. Wpływ tej ekspozycji na zagregowany poziom ryzyka rynkowego był umiarkowany i średnia wartość VaR pozycji Banku łącznie z tą ekspozycją wyniosła 13,2 mln zł.

Testy warunków skrajnych

Dodatkowymi miarami ryzyka rynkowego, uzupełniającymi pomiar wartości zagrożonej, są testy warunków skrajnych, które pokazują hipotetyczną zmianę bieżącej wyceny portfeli Banku, które nastąpiłyby w skutek wystąpienia tzw. scenariuszy stresstestowych, czyli przyjęcia przez czynniki ryzyka wyspecyfikowanych skrajnych wartości w horyzoncie jednodniowym. Bank stosuje równolegle dwie metody przeprowadzania testów warunków skrajnych: jedną, w której scenariusze zmian czynników ryzyka zostały skonstruowane na podstawie dużych zmian parametrów rynkowych zaobserwowanych w przeszłych rynkowych sytuacjach kryzysowych, oraz drugą, w której scenariusze składają się z dużych, ekstremalnie skorelowanych zmian, jednakowych w każdej grupie, wartości czynników ryzyka. Testy warunków skrajnych są przeprowadzane regularnie w trybie dziennym.

Na wartości testu warunków skrajnych kalkulowanego drugą metodą nałożony jest limit, który ma charakter liczby kontrolnej. Średnie wykorzystanie tych limitów wynosiło w 2011 roku na portfelu Departamentu Skarbu 83% (103,6 mln zł), a na portfelu Departamentu Rynków Finansowych (DFM) 19% (14,3 mln zł). Spośród tego rodzaju scenariuszy największa potencjalna strata obserwowana była przy dużych zmianach stóp procentowych (głównie stóp krajowych). Dla scenariusza 15% wzrostu poziomu stóp procentowych średnia strata portfela BRE Banku w 2011 roku wyniosłaby 112,1 mln zł. Realizacja tego scenariusza wzrostu stóp procentowych spowodowałaby w głównej mierze (w części odpowiadającej portfelom Departamentu Skarbu instrumentów dłużnych klasyfikowanych jako dostępne do sprzedaży) pomniejszenie kapitałów Banku, a w mniejszym stopniu wpływałaby na rachunek zysków i strat. Na portfelu Departamentu Skarbu średnia potencjalna strata przy tym scenariuszu w 2011 roku wyniosłaby 102,1 mln zł.

Średnia wartość testu warunków skrajnych, opartych na zaobserwowanych przeszłych sytuacjach kryzysowych, wynosiła w 2011 roku dla portfeli Departamentu Rynków Finansowych 14,6 mln zł (w 2010 roku – 11,7 mln zł), a dla portfeli Departamentu Skarbu 102,4 mln zł (w 2010 roku – 72,0 mln zł).

Ryzyko stopy procentowej portfela bankowego

W 2011 roku poziom ryzyka stopy procentowej portfela bankowego, mierzony wartością EaR (potencjalnym spadkiem dochodu odsetkowego w okresie 12 miesięcy, który nastąpiłby przy założeniu zmiany rynkowych stóp procentowych o 100 punktów bazowych w niekorzystnym kierunku i przy założeniu utrzymywania niezmienionego portfela w tym okresie) był umiarkowany dla pozycji w PLN i CHF, a dla pozycji w CZK, USD i EUR niski w związku z niewielkim niedopasowaniem pozycji odsetkowych w tych walutach. Na koniec 2011 roku EaR (wyrażony w mln PLN) wynosił: dla pozycji w PLN - 35, w CHF - 19,  w CZK - 8, w EUR - 2, a w USD – 4,5.

W 2011 roku wykorzystanie limitów niedopasowania przeszacowania dla poszczególnych walut utrzymywało się na umiarkowanym poziomie.

W zakresie portfela bankowego, Bank dodatkowo monitorował ryzyko bazowe, ryzyko krzywej dochodowości oraz opcji klienta.

Poniższa tabela prezentuje potencjalny spadek dochodu odsetkowego w okresie 12 miesięcy, przy założeniu zmiany rynkowych stóp procentowych w niekorzystnym, dla każdej z walut, kierunku o 100 p.b.


w mln zł 2011 r. 2010 r.
31.12.2011 średnia maksimum minimum 31.12.2010 średnia maksimum minimum
PLN 35,1 46,5 74,0 23,9 35,8 24,5 49,8 0,1
USD 4,5 1,4 6,0 0,0 0,1 0,7 3,0 0,0
EUR 2,2 3,3 9,1 0,0 4,6 2,5 7,4 0,0
CHF 18,9 16,2 27,1 9,3 16,3 14,0 21,7 9,0
CZK 7,6 5,7 8,8 3,8 5,5 4,7 6,7 3,0

XII.4. Ryzyko operacyjne

System kontroli i zarządzania ryzykiem operacyjnym ze swoją klasyfikacją ról i odpowiedzialności tworzy podstawę organizacyjną, a także niezbędne struktury, w celu umożliwienia celowej i efektywnej kontroli oraz zarządzania ryzykiem operacyjnym na wszystkich poziomach hierarchii organizacyjnej Banku. Uchwały, a także rekomendacje KNF (w tym zwłaszcza Rekomendacja M) stanowią punkt wyjścia dla przygotowania  ram systemu kontroli i zarządzania ryzykiem operacyjnym w Grupie BRE Banku. Zgodnie z zapisami tych dokumentów struktura kontroli i zarządzania ryzykiem operacyjnym obejmuje w szczególności rolę Zarządu Banku, Komitetu Ryzyka, Dyrektora Banku ds. Zarządzania Ryzykiem, Departamentu Ryzyka, a także zadania osób zarządzających ryzykiem operacyjnym w poszczególnych jednostkach organizacyjnych i obszarach biznesowych Banku. Przygotowanie i koordynacja procesu kontroli i zarządzania ryzykiem operacyjnym w Banku skupione jest w centralnej funkcji kontroli ryzyka operacyjnego, podczas gdy - na najbardziej podstawowym poziomie – zarządzanie ryzykiem operacyjnym odbywa się w każdej jednostce organizacyjnej Banku i każdej ze spółek Grupy BRE Banku. Polega ono na identyfikacji i monitorowaniu ryzyka operacyjnego oraz podejmowaniu działań służących jego unikaniu, ograniczaniu lub transferze ryzyka operacyjnego.

Nadzór nad całością procesu kontroli ryzyka operacyjnego sprawuje Rada Nadzorcza Banku poprzez Komisję Ryzyka. W 2011 roku, pomimo zmieniających się dynamicznie warunków ekonomicznych, obserwowany w Grupie BRE Banku poziom ryzyka operacyjnego kształtował się na stabilnym, umiarkowanym poziomie.

XII.5. Adekwatność kapitałowa

Jedno z głównych zadań zarządzania bilansem bankowym polega na zapewnieniu odpowiedniego poziomu kapitału. Zarząd Banku zapewnia spójność procesu zarządzania kapitałem i ryzykiem poprzez system strategii, polityk i procedur, dotyczących zarządzania poszczególnymi rodzajami ryzyka, które stanowią architekturę funkcjonującego procesu ICAAP. Ponadto zgodnie z obowiązująca w Banku Polityką Zarządzania Kapitałem, Bank utrzymuje optymalny poziom i strukturę funduszy własnych, zapewniając utrzymanie współczynnika wypłacalności na poziomie wyższym niż ustawowe minimum, przy jednoczesnym zabezpieczeniu wszystkich istotnych rodzajów ryzyka zidentyfikowanych w działalności Banku.

Polityka zarządzania kapitałem w BRE Banku opiera się o dwa podstawowe filary:

  • Utrzymanie optymalnego poziomu i struktury funduszy własnych, przy wykorzystaniu dostępnych metod i środków (zatrzymanie zysku netto, emisja akcji, pożyczka podporządkowana, itd.),
  • Efektywne wykorzystanie istniejącego kapitału między innymi poprzez zastosowanie systemu mierników efektywności wykorzystania kapitału, ograniczenie działalności nie przynoszącej oczekiwanej stopy zwrotu oraz rozwój produktów o niższej absorpcji kapitału.

Poniżej przedstawiono, jak zmienił  się współczynnik wypłacalności w okresie ostatniego roku (dane
w mln zł)


Adekwatność kapitałowa 31.12.2011 31.12.2010
Fundusze własne razem 9 877 8 971
Aktywa i zobowiązania pozabilansowe ważone ryzykiem razem 60 232 51 335
Całkowity wymóg kapitałowy 5 282 4 513
Współczynnik wypłacalności (%) 14,96% 15,90%

XII.6. Główne projekty w obszarze ryzyka

AIRB

W związku ze złożeniem przez Bank do niemieckiego Urzędu Nadzoru Finansowego (BaFin) wniosku o zgodę na stosowanie zaawansowanej metody wewnętrznych ratingów (AIRB) do wyznaczania wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego, w ciągu najbliższych lat Grupa będzie doskonaliła metody oceny ryzyka kredytowego klientów w celu zapewnienia zgodności procesów i narzędzi z wymaganiami metody AIRB oraz w celu realizacji planu stopniowego wdrożenia metody AIRB.

BASEL III/CRD 4

Komitet Bazylejski ds. Nadzoru Bankowego dokonał w grudniu 2010 roku aktualizacji ram ostrożnościowych w celu wzmocnienia odporności banków i systemów bankowych na sytuacje kryzysowe. W lipcu 2011 roku w ramach implementacji regulacji Komitetu Bazylejskiego do porządku prawnego Unii Europejskiej powstał projekt dyrektywy UE CRD 4 zakładający zaostrzenie wymogów kapitałowych i płynnościowych oraz poprawienie ładu korporacyjnego w bankach i przedsiębiorstwach inwestycyjnych.

Uchwalenie CRD 4 oznacza dla Grupy konieczność powołania projektów, których celem jest dostosowanie do nowych wymagań regulacyjnych w obszarze zarządzania kapitałem oraz płynnością.

Pobierz ten rozdział

W Twoim schowku

Brak dokumentów.
Schowaj schowek